همه قصه‌ها از جایی آغاز می‌شوند. گاهی از یک رویا که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد؛ شروع داستان «وسیم» هم از اینجاست؛ آرزوی یک دختر کوچک برای داشتن نشان‌سینه‌ای که روی لباس آدم‌هاست.

هیجان این رویای کوچک، برای خالق وسیم داستانی بلند می‌سازد و او این داستان را با خود به همه جا می‌برد. در دانشگاه صنایع‌دستی می‌خواند و همان خیال‌پردازی کودکانه او را به سمت خلق با فلز سوق می‌دهد. به سراغ آیین‌ها و باورها می‌رود، خوانشی جدید از آنها در قالب زیور ارائه می‌دهد و قصه به تولد وسیم می‌رسد؛ زیوری که نشان شده به اصالت و زیبایی است.

«وسیم» کار خود را در سال ۱۳۹۸ از یک کارگاه کوچک خانگی آغاز می‌کند. تک‌ساخته‌های نقره مورد استقبال قرار می‌گیرند و این تیم کوچک، بزرگ‌تر می‌شود. در سال ۱۴۰۲، گالری وسیم با مجموعه‌ای از زیورآلات نقره و طلا در «باغ موزه هنر ایرانی» شروع به کار می‌کند و خانه کوچک آن به نمادی از پشتکار و عشق به هنر اصیل ایرانی تبدیل می‌شود. بعضی قصه‌ها می‌توانند هیچ‌گاه به پایان نرسند و هر بار ارزش‌ و روایت‌ تازه‌ای خلق کنند. این آرزوی ما برای وسیم است. 

«وسیم» تنها یک زیور نیست؛ تجسمی از فرهنگ و تاریخ است که در خطوط و انحناها نقش بسته و با فلز جان گرفته تا همیشه زنده و جاری بماند. نقشی که اگر درتن رفت به جان نشیند.